Emeğin Sanatı

FOTOĞRAF: FATİH ERBAŞ

Acımasız baskınların

Kıskacında ansızın

Uzanırken geleceğe

Tinsel mahzenlerde

Üşüdük ikimiz de…

Hayatlar paramparça

Dağılırken şu evrene

karanfil  çığlık

Bir yarı tanrıça

Sarıldın umutlarıma

Şu hep Uç uca

Ulaştırmak istediklerimiz

Ayni eksikliğin

Verdiği esriklik

Kararırken büsbütün yeryüzü

Sevdaydık biz

Derin ayrılıklar kucakladık

Derin yaralar sardık ha bire

Sevdayız biz

İnsanlığı karanlıktan kurtaracak…

Gowendler tutacak

Ellerini tutmayı özlemişim

Közlenirken bağrımda

Bu evrensel sevda

Uyuttum  bütün korkuları

Dolarken kollarını boynuma

Ezberden öte ezelden öte…

Yaşar Doğan  / Lolan 24/01/09

RESİM:AHMET GÜNEŞTEKİN

I.

ne alır

ve ne verir şair

II.

büyük gözlerinde

kanlı sözler taşırdı

söze dahil bir masal

avuçlarını yağmalar

uzaklara kaçardı

o ki

çiçeklerin İnsan yüzü

çıksın diye ortaya

güne tutunur

karanlığa basardı

ve o

öyle dururdu ezeli

yeniden demlenirdi geceler

bilirdi

canı acırdı

uzakta bir deniz kızı ağlardı

III.

kendini tamamlayan

yarım kalırdı

yarım kalan

tamamlanırdı

Uysal Himmet / 15.04.2004

EKMEK VE Şİ’R 

ekmek kokar kadınım/emek 
 
 
 

yârim ekmek pişirir
ben şi’r  

çeker tülü-perdeyi
pencereyi açar
diker zeytinlerini göğün mavisine
bekler martıları kumruları ve serçeleri : zamana inat
gelince
su serper yüreciğince
sonra sardunyalara sonra menekşelere ve
dillerime

ekmek pişince yârim
önce koklar
sonra okşar : emeğince 
bir lokma koparınca
ilk benim ağzıma ko’r
kuşlara çocuklara sonra 

şi’r pişince
öyle yaparım ben de

TAN DOĞAN

SÖYLERİZ

Yol içinde yolcuyuz
Sizi bizden severiz

Bent yıkan seller gördük
Suyu çiyden severiz

Yarın acep bizim mi
Günü dünden severiz

Sevincimiz iğreti
Acı bizim söyleriz

Sabrımız bile sabırlı
Hıçkırsa da yüreğimiz

'Dağlar sizi pekmez ile kararız'

HASİBE AYTEN

ÖZÜR DİLİYORUM

RESİM: HATİCE KUMBARACI GÜRSÖZ

sana

yeni bir isim verdim

ben

oyuncaklarını arkadaşlarına bırak

dağlı gelin

dağda taşta

kurda kuşa

merhamettim ben

yoldan geldin

yorulmuşsun

yaralısın

dağlı gelin

türkü türkü

gelin ettim

ne sen gittin

ne ben el ettim

hüzün hüzün yarın ettim

iki gözüm dağlı gelin

sarardı

soldu

çöktü

avurdun

aşımdın

kışımdın

kışladın kavurdun

yazıma yazıldın biliyorum

senden özür diliyorum

NACİ KASAPOĞLU

UMUT TARLALARI

RESİM: DARİ DAWN

Kanatır

Yaratır

Ekmeğine

Katık

Eder

Hayatı

Kanar

Yarar

Ellerinde

Kalır

Umut

Tarlaları

İyi

Eder

Sarar

Sarmalar

İyi

Olur

Hayatı

MEHMET GİRGİN

RESİM VE KOLAJ: ADNAN DURMAZ

Bir anda geldi işgal sabahı beklemeden
Sokaklar henüz coşmamıştı çocukça
Çorak tarla karşıladı ayrık otunu çıplak
Çürüyen köke sarıldı yediveren
Kuşlar cıvıldaşarak
göçünü bıraktı telaşlı ağaca

Evleri sarsan depremin öcü
kışa bırakılan hesabı silmedi
Kan düştüğü yerde çözdü gücü
Özgür Filistin ölmedi

Saçını toplayıp gitti palmiye ağacı
ürkek duruşa yurt oldu sığınak
Soluğunu kendine sakladı avcı
Kuşlara gözünü dikti tank
Şoven güç kırdı kızıl mührü
zamanın orta yerine düştü kargaşa
Merhametli sapan sarıldı taşa

Çöl yurt konuşurken vuruldu
yaranın içinde karardı kurşun
Olmayacak sanılan oldu
Ölmeyecek denilen kutsal düş öldü
Toprak bir gecede örttü üstünü suçun
Öyküsüz vurgun patlattı yılgın ödü

Küflenmiş acısını savrularak
kendi sağlığına soktu eşkıya
Kanın bedelini ödedi çılgın arzu
Açılan gediği dikenle dikti halk
Deniz sürdü iyileştirici tuzu
kanayan ırmağın ağzına

Bakır kimlikte ışıyan alameti
bıraktı çocukların ortasına
özgür Filistin ölmedi
sesi eylemin kaynağında varsıl
tuz basar halkın yarasına

en azı göremeyen hangi çoğu

akar gibi su, ihanet duruşu –çağdan kir

sevmek denenmeye

öpmek bilinmeye   

selâm verilmeye

sonsuzu sonlu yaparken tıkanıp kalmış dokunuş

ve hiç kurcalanmamış kayıp dil

köhne çıkınıyla gövdeden söze nasıl

güvençle yoğrulmamışsa erkek gülüşü

göz unutulmamışsa nahif kızın saçında

aydınlık hanidir sabah neresi...

ölüm ilmekli askerse çoğu

okşar gibi parmak, tetik duruşu –arpacıktan gez

gül koklanmaya

bahçe kurulmaya

oyun oynanmaya

yası şölene çevirecek çocuk dağları kırılmış

ve yavru kekliği büyütememiş ova

kanlı gövdesiyle mezardan mezara niçin

göğüs kafesini ısıtmamışsa bebeğin başı

duvarlar arası yolcuysa annelerin çığlığı

insanlık hanidir insan neresi...

FİLİSTİNLİ ÇOCUK

KOLAj ADNAN DURMAZ

HAMZA İNCE

BİR YALANCI BAHAR ÖFKESİ ZALİMLERİN