Emeğin Sanatı

EKMEK VE Şİ’R 

ekmek kokar kadınım/emek 
 
 
 

yârim ekmek pişirir
ben şi’r  

çeker tülü-perdeyi
pencereyi açar
diker zeytinlerini göğün mavisine
bekler martıları kumruları ve serçeleri : zamana inat
gelince
su serper yüreciğince
sonra sardunyalara sonra menekşelere ve
dillerime

ekmek pişince yârim
önce koklar
sonra okşar : emeğince 
bir lokma koparınca
ilk benim ağzıma ko’r
kuşlara çocuklara sonra 

şi’r pişince
öyle yaparım ben de

TAN DOĞAN

SÖYLERİZ

Yol içinde yolcuyuz
Sizi bizden severiz

Bent yıkan seller gördük
Suyu çiyden severiz

Yarın acep bizim mi
Günü dünden severiz

Sevincimiz iğreti
Acı bizim söyleriz

Sabrımız bile sabırlı
Hıçkırsa da yüreğimiz

'Dağlar sizi pekmez ile kararız'

HASİBE AYTEN